3.5 C
Warszawa
wtorek, 17 listopada, 2026

Dzier włochaty – jak skutecznie rozpoznać i pozbyć się tego szkodnika z domu i ogrodu?

Post zaaktualizowany 29 lipca, 2026 przez Redakcja planujemydomiogrod.pl

Dzier włochaty (Harpalus rufipes) to pospolity chrząszcz, który może być zarówno pożyteczny jako drapieżnik, jak i szkodliwy dla upraw, zwłaszcza truskawek i zbóż, zagrażając magazynowanym ziarnom i młodym siewkom [1][4]. Jego długość ciała wynosi od 10 do 17 mm, a szczyt aktywności przypada na lipiec i sierpień, co czyni go niepożądanym gościem w domach i ogrodach w cieplejszych miesiącach.

Jakie środowiska preferuje dzier włochaty i kiedy jest najbardziej aktywny?

Dzier włochaty preferuje suche łąki, pola uprawne oraz ogrody, zwłaszcza te z glebami gliniastymi, które zapewniają mu odpowiednie warunki do żerowania i rozmnażania [1]. Największą aktywność wykazuje od wiosny do jesieni, ze szczytem w lipcu i sierpniu, kiedy to osobniki dorosłe są najbardziej widoczne, często wlatując do domów w poszukiwaniu światła lub schronienia.

Dzier włochaty (Harpalus rufipes) to gatunek bardzo liczny i pospolity w całej Polsce, co oznacza, że można go spotkać w różnorodnych siedliskach [2]. Preferuje gleby lżejsze, przepuszczalne, które łatwo się nagrzewają, ale dobrze radzi sobie również na glebach gliniastych. Można go spotkać na polach uprawnych, zwłaszcza tych obsianych zbożami (np. pszenica, kukurydza) czy roślinami strączkowymi, gdzie znajduje obfite źródło pożywienia w postaci nasion [1]. Preferuje również suchsze tereny, takie jak miedze, nieużytki i obrzeża lasów. Jego cykl aktywności jest ściśle związany z temperaturą i wilgotnością.

Dorosłe chrząszcze zimują w ściółce, pod kamieniami lub w górnych warstwach gleby, a wylęgają się wczesną wiosną, gdy tylko temperatura zacznie wzrastać [1]. Szczyt aktywności rozrodczej i żerowania przypada na miesiące letnie, zwłaszcza lipiec i sierpień, co sprzyja jego masowym pojawom w ogrodach i na polach. Aktywność dziera włochatego jest również ściśle związana z porą dnia – jest to owad o aktywności nocnej, a w ciągu dnia często ukrywa się pod kamieniami lub w resztkach roślinnych. Warunki pogodowe, takie jak wysokie temperatury (powyżej 20°C) i brak opadów, mogą zwiększać jego aktywność i skłaniać do poszukiwania schronienia, w tym w domach.

Czy dzier włochaty jest groźny dla ludzi i zwierząt domowych?

Dzier włochaty nie jest groźny dla ludzi ani zwierząt domowych; nie kąsa, nie przenosi chorób i nie wywołuje reakcji alergicznych, co czyni go nieszkodliwym intruzem w naszych domach [1]. Jego obecność w pomieszczeniach jest zazwyczaj przypadkowa i krótkotrwała, a sam owad stara się unikać kontaktu z człowiekiem, szukając drogi ucieczki.

Mimo że dzier włochaty może budzić niepokój ze względu na swój wygląd i nagłe pojawienie się w domu, nie stanowi żadnego zagrożenia dla zdrowia ludzi. Nie ma on aparatu gębowego przystosowanego do gryzienia człowieka, nie jest jadowity ani nie przenosi patogenów. Osoby cierpiące na alergie nie muszą obawiać się jego obecności, ponieważ dzier włochaty nie wydziela substancji alergizujących, ani nie linieje w sposób, który mógłby stanowić problem. Kontakt z nim jest całkowicie bezpieczny.

Podobnie, dzier włochaty nie stwarza zagrożenia dla zwierząt domowych, takich jak psy czy koty. Nawet jeśli zwierzę domowe połknie chrząszcza, nie powinno to spowodować żadnych negatywnych skutków zdrowotnych. Dzier włochaty jest drapieżnikiem, który w ekosystemie odgrywa rolę w kontrolowaniu populacji innych owadów, w tym mszyc i ślimaków, a także żeruje na nasionach [1]. Jego pojawienie się w domu jest zazwyczaj wynikiem poszukiwania światła lub schronienia, a nie intencjonalnego wtargnięcia.

???? Wskazówka: Pamiętaj, że dzier włochaty to chrząszcz z rodziny biegaczowatych. Mimo jego wyglądu, który niektórzy mogą uznać za niepokojący, jest on całkowicie nieszkodliwy dla ludzi i zwierząt domowych.

Jak wygląda dzier włochaty i czym różni się od podobnych chrząszczy?

Dzier włochaty to charakterystyczny czarny chrząszcz o długości od 10 do 17 mm, z owłosionymi pokrywami skrzydeł, czerwonobrązowymi odnóżami i czułkami, co jest jego unikalną cechą [1][2]. Te detale wizualne są kluczowe w odróżnianiu go od innych, podobnych chrząszczy biegaczowatych, takich jak Harpalus rubripes czy Harpalus griseus, które mogą mieć mniej owłosione lub inaczej ubarwione ciało.

Dowiedź się również:  Przewodnik po ściekach skarpowych trapezowych: skuteczne odprowadzanie wody z nachylonych terenów

Dzier włochaty (Harpalus rufipes) ma stosunkowo wydłużone, owalne ciało. Jego główną cechą rozpoznawczą są wyraźnie owłosione pokrywy skrzydłowe, które w dotyku są aksamitne [2]. Kolor ciała jest zazwyczaj jednolicie czarny lub bardzo ciemnobrązowy, z delikatnym, często metalicznym połyskiem. Odnóża i czułki mają charakterystyczny czerwonobrązowy kolor, co jest kolejnym wyróżnikiem. Głowa jest proporcjonalna do reszty ciała, a na niej osadzone są długie, nitkowate czułki.

Często bywa mylony z karaluchem (np. karaluch wschodni, Blatta orientalis), ale jest od niego mniejszy i ma bardziej opancerzony wygląd [5]. W celu ułatwienia identyfikacji, warto zwrócić uwagę na następujące różnice w porównaniu do innych biegaczowatych:

Cecha Dzier włochaty (Harpalus rufipes) Harpalus rubripes Harpalus griseus
Rozmiar 10-17 mm 10-13 mm 8-11 mm
Kolor ciała Czarny/ciemnobrązowy, lekki połysk Czarny, bez połysku Ciemnobrązowy/czarny, matowy
Owłosienie pokryw Wyraźnie owłosione Słabo owłosione lub nagie Silnie owłosione, szare
Kolor odnóży/czułków Czerwonobrązowe Czarne lub bardzo ciemne Brązowe
Kształt ciała Owalny, wydłużony Bardziej zaokrąglony Mniej wydłużony

Zdjęcia dziera włochatego często ukazują jego owłosienie pod odpowiednim kątem światła, co jest kluczowe dla rozpoznania. Obserwacja owada pod lupą pozwoli na potwierdzenie obecności drobnych włosków na pokrywach. Samodzielna identyfikacja jest możliwa, jednak w razie wątpliwości warto skorzystać z atlasów owadów lub konsultacji z entomologiem.

Jakie szkody wyrządza dzier włochaty w uprawach i ogrodach?

Dzier włochaty uszkadza nasiona wielu roślin, w tym szczególnie truskawek, kukurydzy i innych zbóż, a także roślin strączkowych, co prowadzi do znaczących strat w plonach [1][5]. Żerowanie na młodych siewkach może zahamować ich rozwój lub całkowicie je zniszczyć, a także zanieczyścić magazynowane ziarna, obniżając ich jakość i wartość rynkową.

Pomimo swojej roli drapieżnika, dzier włochaty jest uznawany za szkodnika upraw, zwłaszcza w rolnictwie ekologicznym, gdzie stosowanie chemicznych środków ochrony roślin jest ograniczone [1]. Największe szkody wyrządza na plantacjach truskawek (np. odmiany ‘Senga Sengana’), gdzie żywi się orzeszkami, czyli właściwymi owocami truskawek, co prowadzi do deformacji i obniżenia jakości plonu [1]. Orzeszki są małe, twarde i znajdują się na powierzchni owocu, co czyni je łatwo dostępnym celem dla chrząszcza.

Poza truskawkami, dzier włochaty żeruje również na nasionach zbóż, takich jak kukurydza (np. odmiana ‘DKC3415’), pszenica (np. odmiana ‘RGT Kilimanjaro’) i jęczmień, a także na roślinach strączkowych (groch, fasola) [5]. Atakuje zarówno nasiona wysiane w glebie, jak i te przechowywane w magazynach. W przypadku kukurydzy, chrząszcze mogą wyjadać ziarna bezpośrednio z kolb, co prowadzi do znacznych ubytków (nawet 10-15% ziaren). Obserwuje się również uszkodzenia młodych siewek (np. do 5 cm wysokości), które są nadgryzane przy podstawie, co może prowadzić do ich obumierania. Objawy uszkodzeń na roślinach to przede wszystkim:

  • Deformacje owoców truskawek w wyniku wyjadania orzeszków (np. brak 20-30% orzeszków na owocu).
  • Ubytki w ziarnach zbóż, widoczne dziury lub nadgryzione fragmenty.
  • Wygryzione zagłębienia w siewkach (głębokości 1-2 mm), prowadzące do ich więdnięcia.

Potencjalne straty ekonomiczne w rolnictwie mogą być znaczne, szczególnie przy dużej populacji szkodnika (np. 5-10 osobników na m²). Zanieczyszczenie magazynowanych ziaren odchodami i fragmentami ciała chrząszczy również obniża ich wartość handlową i może dyskwalifikować je z dalszej obróbki.

⚠️ Uwaga: Monitorowanie populacji dziera włochatego (np. co tydzień) jest kluczowe dla minimalizowania szkód. Regularne lustracje upraw pozwolą na wczesne wykrycie zagrożenia i podjęcie odpowiednich działań.

Jak pozbyć się dziera włochatego z domu i ogrodu?

Aby skutecznie pozbyć się dziera włochatego, w domu należy zastosować proste metody mechaniczne, takie jak dokładne odkurzanie i uszczelnianie wszelkich szczelin i pęknięć, aby uniemożliwić mu wnikanie [1]. W ogrodzie kluczowe są metody agrotechniczne, takie jak regularne odchwaszczanie i prawidłowa uprawa gleby, a w razie potrzeby można sięgnąć po środki biologiczne lub chemiczne.

W domu, pojawienie się dziera włochatego jest zazwyczaj przypadkowe. Najprostsze i najskuteczniejsze metody to:

  • Odkurzanie: Chrząszcze można łatwo zebrać odkurzaczem, a następnie wyrzucić zawartość worka na zewnątrz, z dala od domu (np. 50 metrów).
  • Uszczelnianie: Sprawdzenie i uszczelnienie wszelkich pęknięć w ścianach (np. silikonem), szpar wokół okien i drzwi (np. taśmą uszczelniającą) oraz siatek wentylacyjnych z drobnymi oczkami (np. 1 mm) zapobiegnie ich wnikaniu [1].
  • Ograniczenie światła: Ponieważ dzier włochaty wlatuje do domów, zwabiony światłem (zwłaszcza o długości fali 300-500 nm), warto w nocy zamykać okna i zasłaniać rolety, zwłaszcza w pomieszczeniach, gdzie świeci się światło.

W ogrodzie i na polach uprawnych, zwalczanie dziera włochatego wymaga bardziej kompleksowego podejścia:

Metody agrotechniczne:

  • Orka i uprawa gleby: Głęboka orka jesienna (np. na głębokość 20-25 cm) może niszczyć zimujące chrząszcze i ich larwy. Regularna uprawa gleby zakłóca ich cykl życiowy.
  • Odchwaszczanie: Usuwanie chwastów, zwłaszcza mniszka lekarskiego, na którego nasionach dzier włochaty często żeruje, ogranicza dostępność pożywienia [1].
  • Usuwanie resztek roślinnych: Dzier włochaty zimuje w ściółce i pod resztkami roślin, dlatego ich usuwanie ogranicza miejsca schronienia [1].
  • Płodozmian: Stosowanie odpowiedniego płodozmianu (np. co 3-4 lata) może zmniejszyć populację szkodnika w danym miejscu.
Dowiedź się również:  Kiedy przycinać hortensje bukietowe?

Środki biologiczne i chemiczne:

  • Środki biologiczne: W niektórych przypadkach można zastosować preparaty zawierające nicienie entomopatogeniczne (np. Steinernema feltiae), które atakują larwy chrząszczy w glebie.
  • Środki chemiczne: Opryski chemiczne zaleca się tylko przy bardzo dużej populacji szkodnika (np. ponad 10 osobników na m²) i znacznym zagrożeniu dla upraw (np. ponad 5% uszkodzeń siewek) [1]. Ważne jest stosowanie środków zarejestrowanych do zwalczania chrząszczy biegaczowatych (np. insektycydy z grupy pyretroidów, takie jak Karate Zeon 050 CS) i ścisłe przestrzeganie zaleceń producenta oraz okresów karencji [3]. Preparaty zawierające pyretroidy lub neonikotynoidy mogą być skuteczne, ale należy je stosować z rozwagą, aby nie zaszkodzić pożytecznym owadom. Warto skonsultować się z lokalnym doradcą rolniczym, aby wybrać najbardziej odpowiedni i bezpieczny środek.

Czy dzier włochaty lata i dlaczego pojawia się w domach?

Tak, dzier włochaty potrafi latać, co jest kluczowym czynnikiem wpływającym na jego zdolność do szybkiego rozprzestrzeniania się i wnikania do budynków [2]. Jego pojawienie się w domach jest zazwyczaj przypadkowe, wynikające z poszukiwania światła, ciepła lub schronienia, szczególnie w cieplejszych miesiącach letnich, gdy jego aktywność jest największa (od lipca do sierpnia).

Dzier włochaty, podobnie jak wiele innych gatunków chrząszczy z rodziny biegaczowatych, posiada w pełni rozwinięte skrzydła błoniaste ukryte pod twardymi pokrywami. Umożliwia mu to aktywne przemieszczanie się na znaczne odległości (nawet kilka kilometrów), co sprzyja kolonizacji nowych terenów i poszukiwaniu nowych źródeł pożywienia. Zdolności lotne są szczególnie widoczne w ciepłe, letnie wieczory, kiedy to chrząszcze są najbardziej aktywne.

Istnieje kilka głównych przyczyn, dla których dzier włochaty wlatuje do budynków:

  • Poszukiwanie światła: Dzier włochaty jest owadem fototaksycznym, co oznacza, że jest przyciągany przez sztuczne światło (np. żarówki LED o barwie białej). Otwarte okna i drzwi w jasno oświetlonych pomieszczeniach stają się dla niego łatwą drogą do wnętrza.
  • Poszukiwanie schronienia: Wraz ze zmianami pogody (np. przed nadejściem burzy) lub w poszukiwaniu miejsca do zimowania, chrząszcze mogą szukać bezpiecznych, suchych i ciepłych kryjówek, a domy stanowią idealne schronienie (np. w zakamarkach murów).
  • Przypadkowe wloty: Czasami dzier włochaty wlatuje do domu zupełnie przypadkowo, po prostu latając w pobliżu otwartych okien (np. otwartych na oścież przez 30 minut) lub drzwi.

Aby ograniczyć wnikanie dziera włochatego do pomieszczeń, warto podjąć następujące działania:

  • Montaż siatek ochronnych w oknach i drzwiach (o oczkach poniżej 2 mm).
  • Zamykanie okien i drzwi wieczorami (po zmierzchu), zwłaszcza w pomieszczeniach, gdzie świeci się światło.
  • Używanie rolet i żaluzji, aby ograniczyć widoczność światła na zewnątrz.
  • Uszczelnienie wszelkich szczelin i pęknięć (np. silikonem akrylowym) w elewacji i wokół otworów okiennych.

Pamiętaj, że dzier włochaty nie szuka w domu pożywienia ani miejsca do rozmnażania, a jego obecność jest zazwyczaj krótka i wynika z zewnętrznych czynników.

Jakie naturalne metody i pułapki są skuteczne w zwalczaniu dziera włochatego?

W zwalczaniu dziera włochatego w ogrodzie skuteczne mogą być naturalne metody, takie jak pułapki feromonowe lub świetlne, które przyciągają i zatrzymują owady [1]. Kluczowe jest również utrzymywanie czystości w ogrodzie, usuwanie resztek roślinnych, które stanowią dla niego schronienie, oraz wspieranie naturalnych wrogów dziera włochatego, takich jak ptaki i inne drapieżne owady.

W walce z dzierem włochatym, zwłaszcza w kontekście upraw ekologicznych, warto zastosować naturalne i mniej inwazyjne metody. Jedną z opcji są pułapki:

  • Pułapki świetlne: Dzier włochaty jest owadem fototaksycznym, co oznacza, że przyciąga go światło. Proste pułapki świetlne, składające się ze źródła światła (np. lampa UV) i pojemnika z wodą (np. z dodatkiem płynu do naczyń) lub lepką powierzchnią, mogą być skuteczne w nocnym odławianiu dorosłych chrząszczy.
  • Pułapki feromonowe: Chociaż mniej powszechne dla Harpalus rufipes, badania nad feromonami mogą w przyszłości dostarczyć specyficznych pułapek, które wabiłyby samce lub samice, redukując populację.
  • Pułapki na bazie piwa: Miseczki (o średnicy 10-15 cm) wkopane w ziemię na równi z jej powierzchnią, wypełnione piwem (np. 100 ml), mogą przyciągać chrząszcze, które wpadają do nich i toną. Jest to metoda skuteczna również na ślimaki.

Naturalni wrogowie dziera włochatego odgrywają istotną rolę w jego kontroli populacji. Do nich należą:

  • Ptaki: Wiele gatunków ptaków owadożernych, takich jak kosy, szpaki czy sikorki, chętnie zjada chrząszcze i ich larwy. Zachęcanie ptaków do bytowania w ogrodzie (budki lęgowe, poidełka) może wspomóc naturalną kontrolę.
  • Inne drapieżne owady: Niektóre drapieżne chrząszcze (np. biegacze z rodzaju Carabus), pająki czy biegaczowate mogą polować na larwy i dorosłe osobniki dziera włochatego.

Praktyki agrotechniczne, które wspierają naturalną kontrolę i ograniczają populację dziera włochatego bez użycia chemii, to:

  • Utrzymywanie czystości w ogrodzie: Regularne usuwanie chwastów, opadłych liści i innych resztek roślinnych eliminuje miejsca, w których chrząszcze mogą się ukrywać i zimować [1].
  • Prawidłowa uprawa gleby: Regularne spulchnianie i orka (np. na głębokość 10 cm) mogą zakłócać cykl życiowy szkodnika, niszcząc jaja i larwy.
  • Mulczowanie: Choć mulcz (np. słoma) może stanowić schronienie, odpowiednio dobrane materiały i grubość (np. powyżej 10 cm) mogą utrudniać chrząszczom dotarcie do nasion.
  • Różnorodność biologiczna: Tworzenie zróżnicowanego ekosystemu w ogrodzie (np. poprzez sadzenie różnorodnych roślin) sprzyja występowaniu naturalnych wrogów szkodników.
Dowiedź się również:  Nawierzchnia na balkon i taras: jak zamienić betonową płytę w wygodną strefę odpoczynku?

Warto pamiętać, że dzier włochaty jest drapieżnikiem, który żywi się również mszycami (np. mszyca zbożowa) i ślimakami, dlatego jego całkowite wyeliminowanie nie zawsze jest korzystne dla ekosystemu ogrodowego [1]. Celem powinno być raczej utrzymanie jego populacji na akceptowalnym poziomie (np. poniżej 5 osobników na m²).

Czy dzier włochaty może uszkodzić ziarna kukurydzy i innych zbóż?

Tak, dzier włochaty może uszkadzać ziarna kukurydzy (np. na plantacjach), pszenicy i innych zbóż, żerując zarówno na wysianych nasionach w glebie, jak i na ziarnach w kolbach kukurydzy czy podczas magazynowania [1][5]. Uszkodzenia te prowadzą do strat w plonach (nawet 10-15%) oraz obniżenia jakości i wartości handlowej zbóż poprzez zanieczyszczenie.

Jakie są główne cechy rozpoznawcze dziera włochatego odróżniające go od innych chrząszczy?

Główne cechy rozpoznawcze dziera włochatego to jego długość ciała od 10 do 17 mm, jednolicie czarny kolor z delikatnym połyskiem, wyraźnie owłosione pokrywy skrzydłowe oraz czerwonobrązowe odnóża i czułki [1][2]. Te detale wizualne pomagają odróżnić go od innych chrząszczy, w tym podobnych gatunków biegaczowatych, takich jak Harpalus rubripes (mniej owłosiony) czy Harpalus griseus (bardziej szare owłosienie).

Czy dzier włochaty (Harpalus rufipes) jest drapieżnikiem czy roślinożercą, czy obydwa?

Dzier włochaty (Harpalus rufipes) jest zarówno drapieżnikiem, jak i roślinożercą, co czyni go gatunkiem wszystkożernym [1]. Żywi się nasionami roślin, takimi jak truskawki czy zboża (np. pszenica), ale jednocześnie poluje na inne owady (np. mszyce) i ślimaki, pełniąc funkcję drapieżnika w ekosystemie.

Kiedy najlepiej stosować środki zwalczające dziera włochatego w uprawach?

Środki zwalczające dziera włochatego w uprawach najlepiej stosować w okresach największej aktywności chrząszcza, czyli od wiosny do jesieni, ze szczególnym uwzględnieniem lipca i sierpnia, kiedy jego populacja osiąga szczyt (np. 10 osobników na m²) [1]. Decyzję o zastosowaniu środków chemicznych (np. insektycydów) należy podjąć po ocenie progu szkodliwości (np. 5% uszkodzeń roślin) i konsultacji z doradcą.

Czy obecność dziera włochatego w domu świadczy o problemach z higieną?

Nie, obecność dziera włochatego w domu nie świadczy o problemach z higieną; jest to owad, który wlatuje do pomieszczeń przypadkowo, zwabiony światłem (np. światłem UV) lub poszukując schronienia przed warunkami zewnętrznymi (np. upałem czy burzą) [1]. Nie bytuje on w brudnych miejscach i nie jest związany z brakiem czystości.

Jak długo żyje dzier włochaty i jaki jest jego pełny cykl rozwojowy?

Dzier włochaty żyje około roku (12 miesięcy), a jego pełny cykl rozwojowy obejmuje jajo, larwę (przechodzi 3 stadia), poczwarkę i osobnika dorosłego [1]. Larwy żerują od sierpnia do lipca kolejnego roku, zimowanie odbywa się w stadium dorosłego chrząszcza w glebie lub ściółce (na głębokości 5-10 cm), a kopulacja i składanie jaj (do 100 sztuk) następuje wiosną.

Czy dzier włochaty jest pożyteczny dla środowiska pomimo bycia szkodnikiem upraw?

Tak, dzier włochaty jest pożyteczny dla środowiska, pomimo bycia szkodnikiem upraw (np. truskawek), ponieważ pełni rolę drapieżnika, żerując na mszycach, ślimakach i innych szkodliwych owadach [1]. W naturalnym ekosystemie pomaga kontrolować populacje innych bezkręgowców, przyczyniając się do równowagi biologicznej.

Jakie są najbardziej efektywne metody prewencyjne, aby dzier włochaty nie wlatywał do domu?

Najbardziej efektywne metody prewencyjne, aby dzier włochaty nie wlatywał do domu, to montaż siatek (o oczkach poniżej 2 mm) w oknach i drzwiach, zamykanie ich wieczorem (po zmierzchu), zwłaszcza przy włączonym świetle, oraz uszczelnianie wszelkich szczelin i pęknięć (np. o szerokości powyżej 1 mm) w elewacji budynku [1]. Ograniczenie światła (np. przez zasłonięcie rolet) wychodzącego na zewnątrz również zmniejsza jego atrakcyjność.

Czy dzier włochaty preferuje jakieś konkretne typy gleby do rozmnażania się?

Dzier włochaty preferuje gleby lżejsze, przepuszczalne i dobrze nagrzewające się (np. gleby piaszczyste, piaszczysto-gliniaste), choć dobrze radzi sobie również na glebach gliniastych, co pozwala mu na rozmnażanie się w szerokiej gamie środowisk [1]. W takich glebach larwy mają ułatwiony rozwój, a dorosłe osobniki mogą łatwo znaleźć schronienie na zimę.

W jakich regionach Polski dzier włochaty występuje najliczniej i jakie są tego przyczyny?

Dzier włochaty jest pospolity i występuje bardzo licznie w całej Polsce, co oznacza, że jego populacja jest równomiernie rozłożona we wszystkich regionach (np. Mazowsze, Wielkopolska, Śląsk) [2]. Przyczyną tego jest jego zdolność adaptacji do różnych typów gleb i szerokie spektrum pokarmowe, obejmujące zarówno nasiona, jak i inne owady.

Źródła

  1. Dzier włochaty – szkodnik upraw i nieproszony gość w domu — bios.net.pl
  2. Harpalus rufipes – Dzier włochaty | Insektarium — insektarium.net
  3. Środki i preparaty na dziera włochatego — sklep.poradnikogrodniczy.pl
  4. Dzier włochaty (Harpalus rufipes) — rozpoznawanie i zwalczanie — insektpol.pl
  5. Zwykły żuk? Nie, to oznaka poważnych kłopotów. Dzier włochaty to groźny szkodnik – murator.pl — muratordom.pl
Ostatnio dodane artykuły
- Advertisement -spot_img
Podobne artykuły

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj

To czytacie najczęściej

  1. Jak bezpiecznie zakręcić główny zawór wody w bloku
  2. Ile zapłacisz za ogrzewanie elektryczne 40 m²?
  3. Układanie kostki brukowej – ceny i kosztorysy na 2026 rok
  4. M3 desek ile to m2? Przelicznik i poradnik zakupowy
  5. Ogrzewanie gazowe w mieszkaniu 70 m² — koszty
  6. Ile waży metr sześcienny ziemi? Sprawdź masę i przeliczniki
Planujemy Dom i Ogród
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.